Echo Dnia w rejonie świętokrzyskim jest praktycznie monopolistą jesli chodzi o dziennik regionalny. Wydanie tradycyjne ma również swoje uzupełnienie w postaci elektronicznej. Oto jakie kwiatki można tam znaleźć (por. fotografia) . 

Jeśli jest wolny etat dla wolngo strzelca w Państwa redakcji, chętnie podejmę wyzwanie podejmę współpracę z Echem Dnia (mówię jak najbardziej poważnie).

Samo odkrycie archeologów jest bardzo ciekawe, można o nim przeczytać TUTAJ

Prezentowane pocztówki pochodzą z kolekcji trzech filokrtystów (kolekcjonerów pocztówek) : Marka Bronkowskiego, Andrzeja Chrząstowskiego i Krzysztofa Kota.

Wystawa czynna będzie od 11.06 do 30.09.2010 roku. 

Źródło: Muzeum Okręgowe w Sandomierzu

Od bodajże 2 lat sandomierskie Góry Pieprzowe (unikatowy w skali europejskiej rezerwat, w którym napiszę więcej później) przywracane do do "życia turystycznego". Murawy ostnicowe oczyszczono w ekspansywnych tarnin, odnowiono szlak turystyczny i co najważniejsze ustawiono tablice informacyjne o walorach przyrodniczych rezerwatu. 

Niestety, tablice te najwidoczniej komuś przeszkadzały - ktoś chyba pomyślał, że skoro nie jest zbyt światły i rozgarnięty to musi je zniszczyć tylko po to aby ktoś inny nie dowiedział się za dużo. 

Z powodu trudnej sytuacji powodziowej w Sandomierzu, planowany na 14 czerwca mecz reprezentantów Polski w piłce ręcznej zostaje odwołany. Rozegrany zostanei w innym terminie. 

W poniedziałek 14 czerwca Karol Bielecki - reprezentant Polski w piłce ręcznej odwiedzi jednak Sandomierz i być może poprowadzi trening młodych adeptów szczypiorniaka. 

O planowanym meczu przeczytasz tutaj: Reprezentacja Polski piłkarzy ręcznych zagra w Sandomierzu

oraz tutaj: Mecz Karola Bieleckiego w Sandomierzu odwołany

O tym winie powinno się wiersze pisać, jego smak wpłynął na całe moje życie, zresztą nie tylko na moje. Jedne z pierwszych w moim krótkim życiu, od razu mi posmakowało, zresztą do tej pory smakuje. Im jestem starszy tym coraz rzadziej po nie sięgam, ale wspomnienia są zajebiste.

Zabarwione na ładny żółty kolorek, w smaku troszeczkę cierpkie, rozlewane w butelki wszystkich kolorów, zamykane zwyczajnym plastykowym korkiem. Ten egzemplarz jak wiele innych został wypity przeze mnie samego na działce w towarzystwie tym samym co zawsze. Zaczynam już się kurwa martwić z tym piciem w pojedynkę, ale co tam, dla was wszystko. A oto wierszyk na jego temat autorstwa "batthza":"

Informacje pochodzą ze strony: www.winka.net

Sytuacja jest o tyle niebezpieczna, że woda w Opatówce - lewobrzeżnym dopływie Wisły cofa się. 

Oto lista wsi, w których zarządzono ewakuację: Bożydar, Winiary, Winiarki, Kępa Chwałowska, Szczytniki, Słupcza, Mściów, Nowy Kamień oraz w Dwikozach ulice: Słoneczna, Spacerowa, Nowa, Kolejowa, Dworcowa, Nadwiślańska, Prosta, Sandomierska

Na mapie czerwonym kolorem zaznaczono zalewany i zagrożony zalaniem teren:

Bieżące informacje publikowane będą na stronie gminy Dwikozy

Miłośnik skał, minerałów i skamieniałości od małego marzył o założeniu prywatnego muzeum. Większość prezentowanych na wystawie eksponatów znalazł sam. Ozdobą kolekcji jest bez wątpienia czaszka nosorożca włochatego, znaleziona w okolicach Tarnowa. Zwiedzający mogą obejrzeć również między innymi: kości mamuta pochodzące sprzed kilkudziesięciu tysięcy lat, czy kości wieloryba - pinocetusa, liczące sobie około 17 milionów lat.

Jestem pełen uznania i podziwu dla S. Roguli, bo pokazał on, że nie warto rezygnować z marzeń. Życzę mu wytrwałości w dążeniu do celu a przede wszystkim dynamicznego rozwoju swojego prywatnego muzeum.

ps. Z tego co wiem, właściciel muzeum poszukuje „mecenasa sztuki”, który zechciałby wesprzeć jego inicjatywę. Szkoda, że władze gminy nie poczuwają się do obowiązku i nie wspierają muzeum (jeśli mam przestarzałe info proszę o sprostowanie). Tego typu muzeum jest doskonałym magnesem przyciągającym turystów do Klimontowa, który ma przed nimi wiele do odkrycia.

Wczoraj na "chwilę" zawitałem do Kichar - urokliwej wsi leżącej kilka kilometrów od Sandomierza, usytuowanej w przepięknej dolinie Opatówki. Ale do rzeczy..... (w kolejnych postach napiszę kilka słów o tej miejscowości, bo warto). 

Z asfaltowej drogi skręciłem w duży lessowy wąwóz, który doprowadził mnie na szczyt zbocza. Ujechawszy kilkadziesiąt metrów zatrzymałem się przy bardzo ciekawej i niezwykle tajemniczej kapliczce. Stoi na rozstaju polnych dróżek, obok (na moje oko) 20 letniego świerka. Widać na niej ząb czasu. Z kilkuwierszowego napisu udało mi się odczytać tylko "ROKU 1839". 

Ktoś powie, że takich kapliczek jest wiele przy polskich polnych drogach. Niby tak, ale ta jest wg. mnie wyjątkowa a napewno bardzo tajemnicza. Otóż na całym postumencie owej kapliczki wyrytych jest kilkanaście krzyży, których ramiona kończą się dużymi i głębokimi kropkami (dobrze widoczne na poniższym zdjęciu) .

Krzyże te bardzo mnie zaintrygowały, lecz nie jestem w stanie stwierdzić, ani nawet przypuszczać jakie jest ich pochodzenie i znaczenie. Liczę na Waszą pomoc - może wspólnie rozwiążemy tę zagadkę. 

Tytuł jest jak najbardziej prawdą, gdyż woda zalewając prawobrzeżną część Sandomierza nie oszczędziła sandomierskiego dworca, a właściwie infrastruktury, która po dworcu pozostała. 

Ale do rzeczy. Ostatnie połączenie pasażerskie na sandomierskim dworcu zwlikwidowano w 2006 roku. Od tego czasu nie wjechał tu ani jeden kursowych posiąć osobowy. Infrastruktura kolejowa rdzewieje, tory wykorzystywane są tylko przez pociągi towarowe jeżdżące do huty i rzadko przez transporty wojskowe. Remont torów i przystosowanie ich do kursowania pociągów pasażerskich przewidziane jest na 2020 rok. 

Z artykułu w Echu Dnia wynika, że z powodu powodzi pociągi pasażerskie nie mogą wjechać na dworzec i zatrzymują się przed Sandomierzem. Uruchomiona została autobusowa komunikacja zastępcza. Dobre sobie - od kilku lat łatwiej trafić chyba "szóstkę" w totka niż zobaczyć pociąg osobowy na sandomeirskim dworcu. 

Aby dowiedzieć się nieco więcej nt. sytuacji sandomierskiej kolei zachęcam do lektury mojego artykułu pt: "Sandomierz zaprasza...po 2020 roku", przyda się z pewnością podczas pisania kolejnego artykułu nt. pasażerskich pociągów na sandomierskim dworcu. 

Woda po pierwszej fali powodziowej jeszcze nie opadła, a mieszkańcy prawobrzeżnego Sandomierza i okolicznych miejscowości zmagają się z drugą falą. Dziś woda ponownie wdarła się na zalane 2 tygodnie wcześniej tereny. 

Woda wdziera się z Trzesniówki i Wisły z trzech miejsc. Kilka dni temu rozkopano wały po to aby woda z zalanych terenów opadła, niestety nie udało się ich ponownie załatać i woda bez większych problemów ponownie "zaatakowała". 

Teraz trwa heroiczna walka o rozerwany 2 tygodnie temu wał w Koćmierzowie. Obecnie znajduje się tam prowizoryczna opaska z piasku, folii i worków. Sytuacja jest dramatyczna. Niestety, w okolicach Sandomierza zagrożonych jest jeszcze kilkaset gospodarstw. 

Na domiar złego wczoraj i dziś rano nad okolicą szalała ogromna burza, której towarzyszyły nad wyraz duże opady. 

W tym miejscu pytam: Dlaczego na tak dużej rzece jaką jest Wisła brak jest zbiornika retencyjnego, który mógłby choć trochę odciążyć rzekę i przechwycić pewną ilość wody. 

Poniżej zdjęcia z 4 czerwca z Sandomierza i okolic.

Na sandomierskich wałach trwa walka z czasem - umacniane i łatane są nadwyrężone już wały. Największa walka toczy się o fragment rozerwanego umocnienia w Koćmierzowie. Tworzona jest prowizoryczna opaska z folii, ziemii i worków z piaskiem. 

Po godzinie 21 woda zaczęła wdzierać się przez rozerwany fragment Wału na Trześniówce. Woda wdziera się na ulicę Trześniowską, Sielecką i Wielowiejską. Zarządzono natychmiastową ewakuację. Sytuacja jest bardzo poważna. Dodatkowym utrudnieniem jest szalejąca na Sandomierzem burza, której towarzyszą niezwykle intensywne opady deszczu. 

Tak dziś około godziny 15.00 wyglądała sytuacja w Sandomierzu.