Całość inwestycji jest II etapem projektu "Wzmocnienie zasobów dziedzictwa kulturowego i przyrodniczego miasta Sandomierza". Cała inwestycja obejmuje wykonanie kilkudzieisęciu różnych elementów. Rewitalizacja Podwala Dolnego jest tylko jednym z nich.

Budynek księży misjonarzy, nazywany domem Długosza, został ufundowany w 1476 roku przez Jana Długosza. Ceglany dom został wybudowany w stylu późnogotyckim na kamiennym podmurowaniu. Nad południowym portalem (od strony katedry) znajduje się ozdobna tablica z herbem Długosza, Wieniawą opatrzony datą 1476.

W XIX wieku po rozwiązaniu zakonu misjonarzy, do których należał, budynek powoli popadał w ruinę. Dopiero w latach 1934-36 z inicjatywy biskupa Włodzimierza Jasińskiego Dom Długosza został odnowiony, zachowując wszystkie detale oryginalnej budowli. 

Od 1936 roku w budynku mieści się Muzeum Diecezjalne, gdzie można oglądać m.in rękawiczki królowej Jadwigi. 

Przechadzajac się ulicą Podwale możemy zobaczyc intensywnie trwające prace budowlane na Podwalu Dolnym. Zarośniętą, wąską ścieżkę zastępuje szeroki brukowany deptak, który w niedalekiej przyszłości połączy okolice wylotu ulicy Podwale i Tatarskiej z bulwarem wiślanym im. J. Piłsudskiego.

Całość inwestycji jest II etapem projektu "Wzmocnienie zasobów dziedzictwa kulturowego i przyrodniczego miasta Sandomierza". Cała inwestycja obejmuje wykonanie kilkudzieisęciu różnych elementów. Rewitalizacja Podwala Dolnego jest tylko jednym z nich.

Cieszy fakt, iż Sandomierz w końcu otworzył sie na turystów i odzyskuje swój blask. Teraz turysta nie będzie ograniczony tylko i wyłącznie do murów sandomierskiej starówki, ale również będzie mógł swobodnie zwiedzać inne zakątki Sandomierza.

Dużym problemem wg. mnie nadal brak tablic informacyjnych i odpowiednich oznakowań. Wielu turystów napewno z chęcią odwiedziło by zabytkowy cmentarz katedralny, świętopawelki czy cmentarz żołnierzy radzieckich. Wielu jednak nie wie jak tam trafić - a jesli już trafi stoi i nie za bardzo wie co tak naprawde może w dany miejscu zobaczyć. Cały czas boleję nad tym, że postać płk. Skopenki została zepchnięta na margines, ale to już temat na kolejny artykuł.

Krótka fotogaleria rewitalizacji Podwala Dolnego.

Ucho Igielne (zwane również furtą dominikańską) jest jedną z dwóch zachowanych furt z XIV wiecznych obronnych murów miejskich. Korzystali z niej głównie dominikanie, komunikując się pomiędzy swoimi dowma klasztorami - jednym znajdującym się w obrębie murów i drugim będącym już poza miastem (kościół św. Jakuba) . 

Nazwa "Ucho Igielne" wzięła się od charakterystycznego kształtu przejścia. Przy furcie odsłonięty jest fragment ogyrinalnych XIV wiecznych murów miejskich wraz z gankiem straży i przedprogiem. 

Z sandomierkiej Starówki do Ucha Igielnego nałatwiej trafić kierując się od "kotwicy" znajdującej się obok Ratusza, ulicą Zamkową. Naprzeciwko Urzędu Miasta pomiędzy kamienicami zobaczymy wąskie przejście - to jest właśnie poszukiwana furta. 

Schodząc w dół znajdziemy się na ulicy Podwale - kierując się w lewą stronę dojdziemy do Zamku Sandomierskiego, jesli natomiast przetniemy ul. Podwale i dalej zejdziemy schodkami w dół w ciągu 5 minut dojdziemy do kościoła św. Jakuba.